۱۰ میلیون یورو پرداخت شد؛ داروها کجا هستند؟ قرارداد ۱۶ میلیون یورویی سازمان غذا و دارو زیر ذرهبین دیوان محاسبات
بانکهای ناتراز؛ بمب ساعتی اقتصاد ایران زیر سایه وعدههای اصلاحی
مسابقه سوارکاری با گاوهای وحشی
مسووليت و فرافكني پس از قدرت
کد ثنا و بیمه برای اتباع؛ چرا باید از حضور بیضابطه به سمت مهاجرت شفاف و قابل مدیریت برویم؟
خانمها موتور نخواهند، خودروی کوچک بخواهند! پاسخ لاجوردی به یک مطالبه روشن؛ حق انتخاب زنان یا تشخیص نمایندگان؟
سفر پاپ لئو چهاردهم به شهر کوسکو
انقلاب اسلامی و جهان کنونی
قرار بود مردم در حوزه انرژی غافلگیر نشوند؛ این وعدهای بود که اسماعیل سقاب اصفهانی در نخستین اظهارنظرهایش مطرح کرد. اما حالا همان مقام مسئول با هشدار درباره محدودیت تأمین بنزین، جمعآوری کارتهای سوخت جایگاهها و توصیه به مردم برای ذخیره سهمیه پیش از سفر، موجی از نگرانی و ابهام به راه انداخته است.
افزایش قیمت سوخت جت به حدود ۱۴۸ دلار برای هر بشکه، شرکتهای هواپیمایی آسیایی را با یک دوراهی دشوار روبهرو کرده است؛ تمدید قراردادهای پوشش ریسک با قیمتهای بسیار بالا یا پذیرش خطر افزایش بیشتر هزینه سوخت در ماههای آینده. مسئله فقط گران شدن یک کالای مصرفی نیست؛ سوخت یکی از بزرگترین هزینههای عملیاتی شرکتهای هواپیمایی است و جهش قیمت آن میتواند سود شرکتها، قیمت بلیت، تعداد پروازها و حتی دسترسی مسافران به مسیرهای هوایی را تحت تأثیر قرار دهد.
انتخابات میاندورهای آمریکا، نفت و معادلهای که هنوز برای تهران و واشنگتن حل نشده است
چرا اختلال در امنیت کریدوری، جهش کرایه و محدودیت ظرفیت نفتکشها، سازوکار همگرایی قیمت بازار را تضعیف کرده است؟
وزیر نفت رفت، مدیرعامل هلدینگ خلیج فارس ماند؛ از حکم انفصال دیوان محاسبات تا استقبال از پزشکیان در مهرآباد، چگونه محمد شریعتمداری به یکی از پیچیدهترین بازیگران معادلات مدیریتی دولت تبدیل شد؟
ایران از کمبود منابع گازی رنج نمیبرد؛ آنچه بیش از هر چیز به چشم میآید، فاصله میان ظرفیت منابع و کیفیت حکمرانی انرژی است.اگر قرار باشد هر زمستان نگران سرما، افت فشار گاز و قطع انرژی صنایع باشیم، دیگر نمیتوان این وضعیت را یک حادثه فصلی نامید. این، نتیجه انباشته شدن تصمیمهای کوتاهمدت و عقب افتادن سرمایهگذاریهای بلندمدت است.
بازگشت نفت عربستان و عراق به تنگه هرمز، یک سؤال جدی درباره صادرات نفت ایران ایجاد کرده است
تنگه هرمز و بابالمندب فقط دو نقطه روی نقشه نیستند؛ دو گلوگاه حیاتی اقتصاد جهاناند. هرچه بحران در این دو آبراهه عمیقتر شود، فاصله چین با معادله امنیتی منطقه هم کمتر خواهد شد. پکن شاید علاقهای به شلیک گلوله در خاورمیانه نداشته باشد، اما وقتی مسیر انرژی و تجارتش در معرض تهدید قرار میگیرد، دیگر نمیتواند صرفاً تماشاگر بماند. پرسش امروز این نیست که چین به منطقه وارد میشود یا نه؛ سؤال مهمتر این است که چین با چه ابزاری و برای حفظ کدام منافع وارد خواهد شد؟
این روزها یک سؤال بیش از هر چیز دیگری ذهن افکار عمومی را درگیر کرده است: قرار است گرانیها تا کجا ادامه پیدا کند؟
بحران بنزین دیگر یک هشدار نیست؛ یک واقعیت عریان است.
تراستی قرار بود راهی برای عبور از تحریم باشد، نه اینکه خودش به یک طبقه اقتصادی صاحبقدرت تبدیل شود؛ اما حالا روایتهایی مطرح است که اگر حتی بخشی از آنها درست باشد، دیگر با یک تخلف موردی روبهرو نیستیم. از تریدر نفتی که همزمان تراستی انتقال ارز و فروشنده جو و گندم و برنج و نهاده دامی است تا خرید نفت با تخفیف، دریافت هزینه جابهجایی پول و واردات کالا بالاتر از قیمت جهانی؛ و حالا حتی روایتی درباره تراستی بدهکار که برای فرار از پرداخت بدهی، در جایگاه طلبکار ظاهر میشود. اگر اینها واقعیت داشته باشد، سؤال اصلی دیگر «تراستی متخلف کیست؟» نیست؛ سؤال این است که چه ساختاری چنین قدرتی را به تراستیها داده است؟
سخنگوی دیوان محاسبات کشور با اشاره به شکلگیری صفهای غیرمتعارف خودروها در برخی جایگاههای سوخت گفت: با وجود افزایش مصرف بنزین در روزهای اخیر، در شرایط فعلی کمبودی در ذخایر قابل عرضه وجود ندارد و مردم نباید نگران تأمین سوخت مورد نیاز خود باشند؛ با این حال رشد مصرف مسئلهای جدی و ساختاری است که دستگاههای مسئول باید از قبل برای آن چارهاندیشی میکردند و دیوان محاسبات نیز در همین چارچوب به ترکفعلهای احتمالی ورود کرده است.
از صفهای طولانی بنزین تا بنزین ۱۳۵ میلیون لیتری؛ مردم حق دارند بدانند مشکل کجاست و چه کسی مسئول آن است
از خاموشی نازلها تا بنزین ۸۷ هزار تومانی؛ دولت با یک انتخاب ساده روبهرو نیست، با صورتحسابی روبهروست که سالها عقب افتاده است